Η λίμνη της Κερκίνης δημιουργήθηκε το 1932,πιο πριν ήταν ένα άνοιγμα του ποταμού Στρυμόνα.

    Το ποτάμι δημιούργησε δύο λίμνες, τη μικρή που ήταν στα βόρεια προς το βουνό Κερκίνη (Μπέλλες) και τη μεγάλη κοντά στο δέλτα του Στρυμόνα στη θάλασσα. Γι' αυτές τις λίμνες μίλησε ο Ηρόδοτος και ο Αρριανός. Η βορεινή λίμνη τράβηξε κοντά της τους πρώτους κατοίκους το 1510. Αυτοί ήρθαν από το βουνό Μαυροβούνι που σήμερα βρέχεται από τη λίμνη. Κατοικούσαν στην τοποθεσία Γένη Μαχαλά(Μεγάλο ρέμα) περίπου 6χλμ από τη σημερινή Κερκίνη.

     Κατέβηκαν στην πεδιάδα και έχτισαν καλύβες κοντά και μέσα στη λίμνη. Τις κατασκεύαζαν με λάσπη, ψαθιά και καλάμια, όπως στην αρχαιότητα. Ήταν χριστιανοί με κύρια ασχολία το ψάρεμα. Ονόμασαν το χωριό Πόντοβο (ίσως ποτάμι τον Κερκινίτη).

    Από το βουνό Καλπάκι ήρθαν προβατάρηδες, να βοσκήσουν το βίο τους στην πλούσια πεδιάδα, περίπου το 1790 και έμειναν μόνιμα, ήταν χριστιανοί. Το 1820 ήρθαν οι Τούρκοι εφ' όσον είδαν ότι δημιουργήθηκε χωριό και το ονόμασαν Μπούτκοβο (τόπος λάσπης).

         Σχεδόν μαζί τους ήρθαν και άλλοι κάτοικοι, που η καταγωγή τους ήταν από τα μέρη της Καστοριάς και η κύρια ασχολία τους ήταν το εμπόριο.
Όλοι αυτοί που παρέμειναν μέχρι και σήμερα ονομάστηκαν Ντόπιοι (Γηγενείς).Το 1913 έφυγαν οι Τούρκοι. Το 1922 ήρθαν οι Θρακιώτες στο χωριό και οι Πόντιοι στα γύρω βουνά. Το 1950-55 μεταφέρθηκαν και αυτοί στο χωριό.
Το 1919 αναγνωρίστηκε από το ελληνικό κράτος η κοινότητα του Μπουτκόβου με 1780 κατοίκους και αποτελούνταν από 18 χωριά (μικροί οικισμοί).
Η γη γύρω από τη λίμνη ήταν πολύ πλούσια, έτσι ο τόπος αυτός έγινε γρήγορα κέντρο και όλοι από τα γύρω χωριά κατέβαιναν για να κάνουν τις συναλλαγές τους.

    Οι γηγενείς φορούσαν πάντα μαύρα. Οι παραδοσιακές τους στολές είναι μαύρες. Είχαν και έχουν ένα έθιμο του Αγίου Πνεύματος να γίνεται πάλη και να τρέχουν με τα άλογα. Το έθιμο αυτό ξεκίνησε ανταγωνιστικά με τους Τούρκους, από τη μια οι χριστιανοί και από την άλλη οι Μωαμεθανοί. Επομένως ο κάθε αγωνιστής είχε ιδιαίτερη αξία και εκπροσωπούσε τη δική του κοινωνία, τη δική του θρησκεία. Αυτό το έθιμο παρέμεινε τώρα σ' όλο το χωριό. Οι Θρακιώτες έφεραν το καρναβάλι, σήμερα συμμετέχουν όλοι. Οι Πόντιοι είχαν το τσούγκρισμα αυγών και τους χορούς τους. Σήμερα τους χορεύουν στα χορευτικά και στις διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις όπως και στους άλλους χορούς. Το τσούγκρισμα αυγών δεν γίνεται.

    Σίγουρα η λίμνη επηρέασε τη ζωή των κατοίκων των γειτονικών περιοχών, μόνο επαγγελματικά όμως. Οι περιοχές γύρω της ήταν και είναι πλούσιες για την γεωργία και την κτηνοτροφία.

    Μιλάμε περισσότερο γι' αυτήν την πλευρά γιατί εδώ ήταν τα περισσότερα λιβάδια και είχαν τα περισσότερα χωράφια. Όταν πλημμύριζε ο Στρυμόνας οι κάτοικοι του νότου έρχονταν στην Κερκίνη (Μπούτκοβο) για να βοσκήσουν τα ζώα τους και να καλλιεργήσουν. Η περιοχή είχε πολλά βουβάλια, πρόβατα, άγρια ζώα και επομένως κυνήγι.

    Από τις συζητήσεις που έχουμε κάνει με τους παλιούς βλέπω ότι τα ήθη και έθιμα δεν σχετίζονται με τη λίμνη. Ζούσαν βέβαια αρκετά άτομα απ' αυτήν, αλλά οι αλιείς δεν ήταν πολλοί. Δεν άκουσα αλλά ούτε και είδα να έχουν κάποιο ιδιαίτερο έθιμο που να δείχνει σεβασμό σ' αυτήν που τους ζούσε.

    Τα τελευταία χρόνια οι κάτοικοι άρχισαν να καταλαβαίνουν ότι η λίμνη είναι κάτι παραπάνω από ψάρια και πουλιά που κυνηγούσαν.

    Όπως καταλάβατε αυτή η λίμνη ήταν μια λεκάνη που τη γέμιζε ο Στρυμόνας την άνοιξη και χαμήλωνε το νερό μέχρι και 30 πόντους το καλοκαίρι και πολλές φορές ξεραινόταν μεγάλη έκταση απ' αυτή. Επομένως αυτή η λεκάνη ήταν γεμάτη από δέντρα, καλάμια και υδρόβια φυτά που βοηθούσε περισσότερο στην κτηνοτροφία παρά στην αλιεία. Δεν ήταν όπως τις άλλες λίμνες που η ζωή των κατοίκων συνδεόταν άμεσα μ' αυτήν.

    Τα τελευταία χρόνια ασχοληθήκαμε με τη λίμνη και αρχίσαμε να κάνουμε αγώνες σ' αυτήν και μάλιστα από τότε που ανοίξαμε το γραφείο περιηγήσεων. Τώρα σκεφτόμαστε να κάνουμε και γιορτή ψαριού.

    Τα ήθη και τα έθιμα που έχουν σχέση με τη λίμνη τώρα ξεκινάνε και αυτό συμβαίνει νομίζω επειδή έχουν καταστραφεί όλες οι μεγάλες εκτάσεις που έδιναν τροφή στα ζώα και στη θέση των εκτάσεων υπάρχει μια μεγάλη λίμνη. Τώρα βλέπουν ότι έχει και πουλιά, ακόμα βέβαια δεν συνειδητοποίησαν γιατί έρχεται ο κόσμος και θέλει να μάθει πολλά πράγματα γι' αυτά. Μέχρι χθες οι νέοι έφευγαν και δεν υπήρχε ελπίδα ζωής παρά μόνο για τους γέρους. Τώρα η λίμνη τους στέλνει μηνύματα σωτηρίας, σε λίγο θα νοιώθουν εξαρτημένοι απ' αυτήν, τότε θα ενώσουν και τη ζωή τους μ' αυτήν.